Hypotheek op de toekomst

Het kan wél, dacht ik, toen ik in het najaar naar de verkiezingsdebatten keek. De hypotheekrenteaftrek afbouwen kan wél. Maar nee, het blijkt toch niet te kunnen. De € 11 miljard voor het huizenbezittende electoraat blijft behouden.

Wat wel bleek te kunnen: de vennootschapsbelasting (Vpb) voor de huizenbouwende corporaties wordt niet afgeschaft. Onze huurders en woningzoekenden worden afgescheept met een vanaf 2028 oplopende ‘korting’ van een paar honderd miljoen euro.

Had de coalitie gekozen voor zo’n 15% afbouw van de € 11 miljard voor huiseigenaren, had de hele Vpb afgeschaft kunnen worden. Was er nog altijd € 9 miljard over voor een volstrekt overbodig en huizenprijs opdrijvend belastingvoordeeltje. Corporaties hadden dan tienduizenden huizen meer kunnen bouwen. Maar om onbegrijpelijke redenen kiest het nieuwe kabinet voor ‘rust op de huizenmarkt’. Rust als antwoord op crisis.

Het klinkt bizar: de huizenmarkt staat in brand, dus vinden de coalitiepartners dat rust geboden is. Geen bluswater voor de brandweer, maar een glaasje wijn voor de overburen om het schouwspel rustig gade te slaan.

Ik denk nog vaak terug aan de hypotheekadviseur die me 20 jaar (!) geleden begeleidde bij de aankoop van ons huis. Ik vroeg hem, nogal bleu, of het klopte dat de aftrek niet meer oneindig was. Hij keek verbaasd en verstoord van zijn scherm op. Het was even stil voordat hij zei: ‘Gaat u me nou vertellen dat u vindt dat die aftrek terecht is?’ Let wel: een hypotheekadviseur zette vraagtekens bij de hypotheekrenteaftrek. In 2005. En het was geen crisis.

Ik herinner me de schaamte die me destijds overviel. Eigenlijk is die schaamte hier ook wel op zijn plaats. Zelden heeft het gezegde ‘hypotheek op de toekomst’ zo’n treffende illustratie gekregen als in dit regeerakkoord.