Column

Verval

Vincent Bijlo, cabaretier en schrijver

2 minuten leestijd

Het is een treurige geur. Ik ruik ’m al als ik de voordeur in de hal opendoe. Vocht, schimmel, rot, stof, muizenpis. Rattenpis misschien wel, laatst heeft iemand hier beneden een rat zien zitten op het zadel van een fiets die naast de trap geparkeerd stond.

Ik beklim de trap: 48 uitgesleten treden naar de flat. Mijn voeten worden vanzelf zwaarder naarmate ik hoger kom. De leuning hangt los aan de muur. Slof, slof, slof, slof. Ik hoor muziek op de tweede overloop: Saturday Night, Herman Brood, het klinkt als zondagmorgen, met een enorme kater. Slof, slof, slof, slof.

Ik bel aan. Ik hoor niks. Ik bons op de deur. ‘Jajajaja!’, roept hij vanuit de gang, ‘Sinterklaasje kom maar binnen…’ De deur klemt, de scharnieren piepen als in een oud hoorspel. De treurige geur mengt zich met die van geroosterd brood.

‘Hij heeft nog altijd hoop dat de corporatie de flat gaat renoveren’

Het is drukkend warm in de flat. Op het moment dat we zijn woonkamer binnengaan, klinkt er buiten een klap onweer. Code Rood. De vermolmde ramen rammelen, hier in huis zelfs waait de wind. Dat je hier kan wonen, denk ik, in zo’n flat die de corporatie als een lastig kind aan zijn lot heeft overgelaten. Alles ademt hier verval.

Hij is er gelaten onder, het is al zo lang zo, hij maakt er maar het beste van. Maar wat is het beste? In de loop der tijd is hij vlakker geworden, van karakter, matter, alsof de treurige geur in al zijn vezels is doorgedrongen.

Hij zou moeten verhuizen, dat weet hij zelf ook wel. En toch onderneemt hij geen actie, want hij zit hier, hij leeft hier, hij woont hier. Hij heeft nog altijd hoop dat de corporatie de flat gaat renoveren. Dat zouden ze ooit doen, maar de prioriteiten bleken toch ergens anders te liggen.

‘Mijn stemming heeft zich helemaal naar de flat gevoegd’

‘In september,’ zegt hij, ‘krijg ik nieuwe ramen.’ De wind rukt nog eens flink aan de oude. Alsof dat zou helpen, denk ik cynisch, nieuwe ramen. Mijn stemming heeft zich helemaal naar de flat gevoegd. Het hagelt intussen buiten. We gaan op het balkon staan en ademen diep die heerlijke geur van regen op steen in. We worden nat, maar we zijn even bevrijd van de treurige geur.

Als ik 2 uur later de uitgesleten traptreden afloop, denk ik: ‘Ik ga de corporatie bellen en vertellen dat ze werk moeten maken van een frisse, gezonde woning. Daar worden huurders een stuk leuker, vrolijker en toeschietelijker van. Laat mensen wonen zoals je zelf ook graag wilt wonen.’

Aanpak vocht- en schimmelproblemen
Vocht- en schimmelproblemen vragen om een snelle, zorgvuldige en structurele aanpak. De geactualiseerde Aedes-handreiking Aanpak van vochtproblemen in woningen kan je daarbij ondersteunen.